Armutlu Köyü Tanıtımı

 Tarihi Yönden: Köyün kuruluş tarihi, halkının nereden ve ne maksatla geldiğini kesin olarak ispatlayan herhangi bir delil bulunmamış ve bilinmemektedir.

Bu konuda yaşlılardan şunlar öğrenilmiştir; Köyün aslının yörük olduğunu söylüyorlar. Bundan 300 yıl önce Akkise civarında yaşarlarken orada obalar arasında çıkan bir anlaşmazlık nedeniyle şimdiki köyün bulunduğu yerin aşağısında mezarlık mevkiindeki yere kurulmuştur. Köy halkının tek geçim kaynağı hayvancılıkmış. Daha sonra çobanın biri Akdağ tepesi yamaçlarında keçileri otlatırken, keçinin her gün su içtiği kaynağı bulmuş. Bunun üzerine köy halkı o zaman ki eşkiya baskınlarına ve burada daha rahat hayvancılık yapacaklarını düşünerek köyün şimdiki bulunduğu mevkii ye taşınmışlardır. O zaman ardıç ormanıyla kaplı olan bu yerde çok seyrek ağaçlar varmış.
       Armutlu Ä°sminin VeriliÅŸi: Bu yörük. kabilesi Akkise yakınlarında “Armutlu Bük” denilen mevkide yaşıyorlarmış. Sonradan bu yere taşındıklarında eski ismi buraya vermiÅŸler. Armutlu köyü kuruluÅŸu bakımından çevrenin en eski köyü olarak kabul ediliyor. Bu kabilelerin sürülerle keçilerinin olduÄŸu söyleniyor. Kadınların kıyafetlerinden de yörük oklukları anlaşılıyor,
Tarihi Eser Dururun: Hiçbir tarihi esere ve izine rastlanmamıştır. Sadece köyün güneyinde olan  Göksu ırmağı kenarında kervanlar hanı vardır. Bu han sağlara yapısıyla halâ ayakta duruyor. Şimdi kapanmış olan doğudan gelip Hadim tarafına uzanan bu kervan yolu üzerindeki handa eskiden kervanların konakladıkları anlaşılıyor.
Bazı Tedavi Şekilleri:
1.       Mayasıl içip; Mayasıl otunun bal ile yenilmesi
2.       Çıkılar için: Sabun, çam sakızı karımı veya yumurta sarılır.
3.       Çıban için: Gürgen sakızı ve lokum sarılır.
4.       Nazar için: Kurşunla tereyağını birlikte eritirler, nazarlı kişinin başından su dolu bir kabın içine
dökerler, muska yazdırırlar.
5.       Baş ağrısı için: Uhruç okuturlar.
Yemekleri: Tarhana çorbası, un çorbası, pekmez çorbası, patates yemeği, bulgur pilavı, makarna, üzüm hoşafı, fasulye ve nohuttan yapılan yemekler, lahana ve pırasa yemeği. Bunlardan başka süt mamulleri yenilmektedir.
 
          Konut Durumu: Evler toprak örtülü ve taş duvarlıdır. Genelde tek katlıdır. Evlerin arka tarafları dağa doğru yapılmıştır. Delik delik küçücük pencereleri vardır. İki katlı evlerin altı samanlık ya da ahır olarak kullanılmaktadır. Evler sağlıklı değildir. Odaları büyük ve soğuktur.
Kültür Durumu: Okuma yazına oranı %75 civarındadır. Daha önce kız çocuklarını okula göndermediklerinden genelde yaşlı kadınlarda okuma-yazma yoktur, 1970 yılından sonra herkes kız erkek ayrımı yapmadan çocuklarım okula göndermeye başlamış. İlkokuldan sonra okumuş olan, ortaokul, lise, yüksekokul, fakülte bitirenler vardır. Bu köyden kurtuluş savaşına 5 kişi katılmıştır. Bir kooperatif kurulmuş fakat faaliyete geçememiştir.
Ekonomik Durumu: Başlıca geçim kaynakları: hayvancılık, tarım,Avrupa ülkelerinde işçilik, el sanatlarıdır.
l-Hayvancılık:Köyün önemli geçim kaynağıdır.En çok keçi, sığır, at, eşek gibi hayvanlar  yetiştirilir.Kümes hayvanlarından tavuk ve az oranda hindi beslenir. Bilinçli bir hayvancılık  yoktur.Hayvanlar gelişi güzel beslenir.Elde edilen ürünleri kendileri kullanır. Sığırların hemen hemen tamamı yerlidir ve her evde en fazla-  2 tanedir.
2-Tanım: Toprakları verimsiz ve kurudur.Kırmızı topraktır.En çok buğday, arpa ekilir.Diğer tarım ürünleri; kendi yiyecekleri kadar patates,soğan, nohut fasulye, ekilir
Su olmadığından, birde kışın sert geçmesinden dolayı verimli bir tarım yapılmamaktadır. Her türlü ziraat aletçe makinalardan mahrum gibidirler.Köyde 2 traktör vardır. Genelde çift sürme sabanla yapılmaktadır.
3-Avrupa’da Çalışan işçi Durumu: 100′e yakın insanın Avrupada çalıştığı söyleniyor .Bir daÄŸ köyü olması sebebiyle hükümet bu avantajı vermiÅŸ.Bir işçi yılda bir kez izne geliyormuÅŸ.Bazıları da kesin dönüş yapmış. Köye ÅŸehir tipi evler yaptırmışlar.
4-Büyük Şehirlere Göç: Köy halkı harman işlerini bilirler. gençlerin büyük çoğunluğu İstanbul, İzmir.Aydın,Söke, Milas ve Konya gibi büyük şehirlere çalışmaya gidiyorlar.Dolayısıyla yalnız yaşlı erkekler, kadınlar ve çocuklar kalıyor .Büyük ölçüde şehre göçmeler oluyor.
5-E1 Sanatları: El sanatları olarak sadece kadınların yaptığı yün ve keçikılı dokumalar vardır. Bunları pazarlama ihtiyaçları yok, kendi ihtiyaçlarını gidermek için yapağını söylenmektedir.Birde çavdar sapından sepet ve duvar sapı gibi örmeler yapıyorlar. Bu dokumaların bazdan şunlardır; kıl çuvalı, heybe, yastık, örme kazaklar, çoraplar, namazlıklar. Köyde halıcılığı yaygınlaştırmak için halk eğitim kursları açılmış, halı dokumasını bilenler olmasına rağmen hiç dokuyan yok Sebebi araştırıldığında iplik, tezgah bulamadıkları sebep olarak gösteriliyor. Ağaçtan saban, hamur teknesi, kar küreği, oyma havan, fıçı kağnı döven gibi yapıyorlar.
Nüfus ve Göçler: Koy 200 hanedir. Üçe nüfus kütüğünde 1044 kiÅŸi kayıtlı olmasına raÄŸmen 1990 Nüfus sayımında köyde bulunanların sayısı 720′dir
 

COÄžRAFÄ° DURUM
 

1.     Doğal Durumu: Konya ilinin Bozkır İlçesine bağlı olup tamamen engebeli bir arazide erenler
tepesinin yamacına kurutmuş bir dağ köyüdür. Köyün doğusunda Şaplar, kuzeybatısında Akdağ,
güneyinde tamamen Toroslar uzanmaktadır. Hamzalar Kasabası, Taşbaşı ve Yeniköy komşularıdır.
İlçeye olan uzaklığı 43 km.dk. İle olan uzaklığı yaklaşık 90 km.dir. Köyün 8 km. güneyinde Göksu
köyün hayat kaynağıdır. Bitkilerini sulamak için büyük ölçüde faydalanıyorlar. Köyün suyu yok
denecek kadar azdır. Çimenpınarı sayesinde az da olsa tarla ve bahçeleri sulanmaktadır. Köyün orta
mahallesinde su gelmeden önce kullanılan Âk Çeşme vardır. 1988 yılından sonra artezyen kuyuları
sayesinde su yönünden rahata kavuşmuşlar. Köy 3 mahalleden oluşmuştur. Aşağı, orta ve büyük
mahalle. Aşağı mahallenin diğer adı dikenli mahalledir.
2.     iklimi: Akdeniz Bölgesine yakın sınır olmalarına rağmen güneyini kaplayan Toroslar Akdeniz
ikliminin etkisini yok etmektedir. Bu nedenle yörenin iklimi tipik bir kara iklimidir. Yazları sıcak ve
kurak, kışlan soğuk ve karlı geçiyormuş. Yağmur genellikle ilkbahar ve sonbaharda yağıyormuş. kiş
ayları çok fırtınalı geçiyormuş. Gece ile gündüz arasında çok fark var.
 
  
Bitki örtüsü:
1. Orman: İyi gelişmiş bir orman yoktur. Köyün sınırlan içinde ardıç ve meşeden meydana gelmiş koruya benzer yerler vardır. Halk kışlık odununu buralardan temin ediyormuş. Ormanları acımasızca kesmişler. Son yıllarda bunun etkisini gördüklerinden tedbir olarak belli yerinden kesiyorlar, yeniden filizleniyor ve keçi göndermiyorlar. Ağaçlar genellikle kısa boylu ve seyrektir. Köyde bağcılığın yeri büyüktür. Sonbaharda toplanan üzümlerin bir kısmı kurutulup bir tarafa ayrılıyor. Ek kısmı da yaş olarak ayrılıyor, bir kısmı da pekmez yap ılıyor. Kuru üzüm ve pekmezi satarak geçim için gerekli paranın önemli bir bölümünü sağlıyorlar. Topraklan verim yönünden kısırdır. Ağaçların çoğu meyvesizdir. Meyve olarak en fazla elma ve armut yetişir. Tüm köyün meyve ve sebze arazisi 30 dönümü geçmez.

 

 

 

 

 

kaynak:/www.armutlukoyu.net

ARMUTLU KÖYÜ